BLOEG dag 7 – BLUG day 7

Ashley en Collin doen verslag van de dag

Donderdag 13 oktober 2016

’s Ochtends zijn we zoals gewoonlijk begonnen met een lekker ontbijtje en hebben we besproken wat we vandaag zouden doen. Daarna hebben we dus met een deel van de groep een bijenles gegeven. Henri begon met uitleggen hoe wij in Nederland de bijen houden. Toen moesten Naomi en Ashley hun ervaring vertellen hoe ze het vonden om in de bijengroep te zitten. Henri had de groep op een gegeven moment in kleinere groepjes gedeeld en bij elk groepje zat 1 van ons. Wat we toen hebben gedaan is opdrachten maken in een werkboekje. ‌Wij moesten daarbij helpen als het niet lukte. Na de les vroegen de kinderen om onze gegevens en handtekening. Tijdens de bijenles waren 2 leerlingen van ons een dagverslag aan het schrijven en de rest van de groep was bezig met voedselzekerheid. Ze begonnen met het kijken of de composttumblers goed waren, dat was zo. Wat ze toen hebben gedaan is een afrastering maken om de schooltuin heen. Dat is toen helaas niet afgekomen. Na dit alles hebben we geluncht. Na de lunch is er een deel van de groep met ondernemerschap meegeweest. Toen is de groep weer in kleine groepjes gezet en gingen we met dat groepje discusieren over verschillende dingen, zoals: wie er al een eigen onderneming heeft, zo ja wat doet hij/zij en hoe heeft diegene het opgezet. Zulke dingen hadden we het over. Bijna bij het einde van de les hebben we gewoon gepraat over wat we later wilden doen.
Na de lunch is er ook een groep meegegaan met voedselzekerheid. Ze hebben toen nieuwe planten gezaaid en jonge planten gepoot. Het was erg warm dus we moesten toen veel drinken.
In de avond hadden we weer heel gezellig een kampvuur. Daarbij kwamen er kinderen van Kidsgear (de basisschool) hout brengen. Een deel van de groep ging toen met de kindjes spelen, praten ouwehoeren en gingen ze ons een liedje leren. Dat was onze dag.

Wat Ashley en Collin er tot nu toe van vinden

Ashley
Ik vind het hier heel mooi. De mensen zijn hier zo behulpzaam. De kinderen zijn als ze ons zien heel blij. Ze proberen het hier voor anderen en voor ons goed te maken ook al hebben ze zo weinig. Het land hier is ook mooi, omdat het niet allemaal 1 vlak is, er zijn bulten heuvels en als je hoog zit heb je een prachtig uitzicht, je kan dan heel ver kijken.
Ik vond het erg leuk om in de stad Masaka te zijn. We zijn met 6 leerlingen en 3 docenten de stad in geweest. Het was daar leuk omdat je dan ziet hoe het er hier is om in en stad te lopen. Natuurlijk was het anders omdat bijna iedereen je aankeek. Maar verder was het leuk omdat je dan echt het verschil ziet in hoe een wat rijkere stad eruit ziet en hoe een armere. Wat ook leuk was om even een middag in het zwembad te liggen. Je was dan met de groep bij elkaar aan het genieten aan heel even een iets luxe.

Collin
Mijn reiservaring is het uizicht hier. Dit uitzicht zal ik niet meer verggeten. Wat ik ook nooit zal vergeten is de gastvrijheid hier. Dit was mijn ervaring.

 

Ashley and Collin are reporter of the day

Thursday 13th October,
In the morning we had a delicious breakfast and the teachers told us what to do that day. Then give the half of the group a bee lesson. Henri explained how we keep bees in the Netherlands. Naomi and Ashley told the group their experience about their opinion of being in the bee group. Henri put the big group in little groups. In every group was one of us. They made an excercise in the workbook, we were there to help them if it didn’t work. After the lesson the children ask us for our contacts.  When the bee lesson was there were 2 students that wrote a day report. The other half of the group was with food security. They started with looking if the compost tumblers were good, it was. Then they made a fence around the edge of the school garden. It wasn’t clear. After this all we had lunch. After the lunch half of the group was with entrepreneurship. Then was the big group make to little groups. We discussed about different things, like: Who had their own business, what he/she did and how they set up their own business. Also we spoke about what we want later. After the lesson have seen a music lesson from them.
After lunch there is also a group that joined food security. They have planted some new plants and replanted some young plants. It was very hot so we had to drink a lot of water. In the evening we had a campfire. There were some children form Kidsgear (the primary school) they brought some wood and we play and speak with them. Also they learned a song. That was the day.

Our experience so far

Ashley
I found that it’s here very beautifull. The people here are very friendly, the children are happy if they see us. The people here try to make good for themselves and for us, even if they don’t have much. The land here is also beautifull, because it isn’t one flat. There are different hights and if you are high you have an amazing view, you look very far. I like the city Masaka. We are with 6 students and 3 teachers in the city. I like it because you see the difference between rich and poor. Eeryone looks at you because we are white. What I also like was swimming in a luxureous swimming pool a whole afternoon. We enjoy with the whole group. I enjoy everythng here.

Collin
My travel experience is the view here. This view I never forget. What I also never forget is the friendly people here. This was my travel experience.

twittergoogle_plustwittergoogle_plus

BLOEG dag 2 / BLUG day 2

8 oktober 2016

Om 7 uur staat het ontbijt klaar. Na een korte nacht is het zaak om de bus nu goed in te pakken. De wegen in Oeganda zijn niet overal even vlak, dus onze tassen bovenop moeten stevig vastgesjord worden. Gerard en John (onze chauffeurs) werken hard om alles goed op en in de bus te krijgen. Pieter en Henri gaan Oegandees geld, proviand en water halen voor onderweg. Best een bijzondere ervaring – je haalt voor 300 euro geld bij de automaat en je bent opeens miljonair (1000.000 Oegandese shilling).

dsc01170-533x800We rijden naar Wagagai – een 37 ha groot Nederlands bedrijf dat bloemstekjes exporteert. Hier krijgen we een rondleiding langs de kassen, de koelcellen (best aangenaam bij de redelijk hoge temperaturen) en de faciliteiten voor de werknemers. dsc01160-800x533Vooral de opvang voor de hele kleintjes was een plek waar veel ooooohs en aaaaaahs te horen waren.

En toen was het tijd voor de eerste lange tocht naar Bukomansimbi. Voor een groot gedeelte rijden we langs het Victoriameer – het op 1 na grootste zoetwatermeer ter wereld. Van Entebbe, via Kampala en Masaka (klemtoon op ka) langs vele kleine gehuchten. Bijna elk huis langs de weg is een soort winkel, de gevels zijn beschilderd met reclame voor coca cola of mobiele telefoon aanbieders. Ik ben blij dat John rijdt – er is een bijzondere chaos op de weg waar volgepropte bustaxi’s, fietsen, motoren met drie berijders of een behoorlijke lading (bv 4 matrassen) achterop gebonden en de nodige auto’s proberen ergens uit te komen zonder elkaar te raken. O en dan had ik het nog niet eens over de politie die zwaar bewapend opeens tussendoor komt gereden. Om de zoveel km liggen er puntige gele obstakels op de weg omdat de verkeerspolitie controles houdt.

dsc_0281-450x800We stoppen ook bij de evenaar, het is best een bijzondere ervaring om je precies op de evenaar te bevinden. We krijgen een demonstratie die laat zien dat water op en rond de evenaar een andere kant op draait. Henri is niet helemaal overtuigd van de echtheid van deze specifieke demonstratie – maar het ziet er in ieder geval best indrukwekkend uit.

 

twittergoogle_plustwittergoogle_plus

Eén team voor Oeganda!

Inzamelactie voetbalschoenen en ballen voor Oeganda

De bedoeling is dat het Oegandateam in oktober extra tassen mee gaat nemen, met hierin voetbalschoen en ballen voor de kinderen in Oeganda. Verschillende clubs uit de regio ondersteunen dit plan en willen graag helpen dit voor elkaar te krijgen.

Op de sportparken van de amateurclubs SV Schalkhaar, CSV Apeldoorn, VV Holten, DSC Diepenveen, FC Zutphen, SV Terwolde zal vanaf zaterdag 24 september tot en met  zaterdag 1 oktober een container staan. Hier kunnen goede voetbalschoenen en ballen worden ingeleverd. Dit kan ook bij de winkel van 100% Voetbal in Apeldoorn en bij AOC-Oost Twello

De container is herkenbaar aan de poster van het project: “Eén team voor Oeganda”.

voetbalcontainer

 

In de Stedendriehoek van week 38 staat een uitgebreid bericht over deze actie.

twittergoogle_plustwittergoogle_plus

Voetbalreis Oeganda 2016 – reisverslag

Dag 1, dinsdag 31 mei 2016
WE GAAN VERTREKKEN…
Na een korte, maar intense, voorbereiding begon vandaag onze (Pieter, Jochem en ik) reis naar Oeganda. Per persoon twee volle tassen staan klaar. Één tas met persoonlijke spullen en nog een tas met materialen die we gaan gebruiken voor ons voetbalprogramma. Ongeveer 30 voetballen, 40 pionnen en 30 hesjes nemen we mee. De bedoeling is dat deze daar achterblijven zodat de voetballers en trainers hier in de toekomst ook gebruik van kunnen blijven maken. Daarnaast hebben we nog trainingsmappen, certificaten en gadgets bij ons voor de trainers. Dit alles om het voetbalprogramma tot een succes te maken.
Het voetbalprogramma willen we opzetten om goodwill te kweken onder de bevolking, waardoor het grote project van Connect2Uganda ook een boost gaat krijgen. Bij terugkomst zullen we met iedereen onze ervaring met het project delen, dan krijg je nog een beter beeld.
Goed, terug naar dag 1. Om 05.30 uur ging mijn wekken. Afgesproken is dat Pieter mij om 06.30 uur zou ophalen. Onze trein vertrekt om 07.30 uur uit Deventer. Om 07.45 uur arriveren wij bij het station. Genoeg tijd zul je denken, maar Pieter is zijn rugtas met documenten vergeten. Gelukkig is zijn vrouw snel met het ophalen zodat we toch de trein van 07.03 uur kunnen nemen. Jochem sluit in Apeldoorn bij ons aan.
Op Schiphol verloopt alles soepel en hebben we nog even tijd voor een kopje koffie. Om 10.40 uur zal ons vliegtuig vertrekken. Helaas hebben we wat vertraging, maar om 11.45 uur vertrekken we dan daadwerkelijk.
’s Avonds om goed 21.00 uur arriveren we in Rwanda en na een tussenstop van een half uur gaan we op voor het laatste stuk richting Entebbe, Oeganda. Om 22.00 uur Nederlandse tijd, het is dan hier 23.00 uur, landen we in Entebbe. Ook hier verloopt alles vrij relaxed. Bij het vliegveld worden we opgewacht en deze chauffer brengt ons naar ons guesthouse waar we de eerste nacht zullen doorbrengen. Aangekomen bij het guesthouse staan er een paar drankjes en kopjes soep op ons te wachten. Wat een gastvrijheid hier. We nemen nog even de dag door en gaan dan lekker naar onze kamer. Morgen vroeg uit bed, om 07.30 uur zullen we richting Masaka vertrekken waar onze eerste meeting is gepland met een trainer van de Alpha Soccer Foundation.
Terugkijkend op de eerste dag kunnen we concluderen dat het goed gaat. Alles verloopt soepel en relaxed. Wij hebben er zin in.
In het guesthouse is een wifi verbinding, we weten niet hoe dit de komende dagen is. In elk geval proberen we jullie zoveel mogelijk op de hoogte te houden.

Dag 2, woensdag 1 juni 
DE LANGE REIS NAAR BUKUMANSIMBI
Na een lekkere omelet in het guesthouse gaat de reis naar Bukumansimbi beginnen. Normaal gesproken zou dit in drie uur moeten kunnen, wij maken er een roadtrip van een dag van. Gerard is onze chauffeur en die heb je wel nodig hier in Oeganda. Zelf rijden is een mogelijkheid die wij zeker niet gaan benutten.
Onze roadtrip begint bij een bedrijf genaamd Wagagai, hier wil Pieter pluggen ophalen die kunnen worden gebruikt op de schoolfarms. Tegelijk heeft hij een meeting met Olav Boenders, de directeur, van deze Nederlandse onderneming die stekjes produceert voor de Europese markt. Olav is erg enthousiast en tijdens de meeting belooft hij Pieter om een briketten-apparaat en wat slangen voor de druppelirrigatie naar Bukomansimbi te laten brengen. Daarnaast laat hij ons zijn bedrijf zien, een plek waar hij zo’n 2000 mensen aan het werk heeft. Voor deze mensen is er van alles op het terrein zoals een hospitaal, een kinderopvang en zelfs een aantal voetbalteams. Wij beloven hem dan ook dat wij op de vrijdag voor vertrek nog langskomen voor een clinic op zijn terrein.
We vervolgen onze reis maar staan al snel stil in een lange file. De weg is afgesloten omdat de president van Zuid Korea (nee niet Guus Hiddink) op staatsbezoek is en deze net langs komt. Na deze happening kunnen we onze weg vervolgen. We komen nu dan ook erg laat aan bij Pieter z’n volgende afspraak. Maar in Oeganda blijkt dit niet zo’n probleem te zijn. Pieter heeft een afspraak met Wim Getkate, een dorpsgenoot van “onze” Ben, die hier met zijn Oegandese vrouw en kinderen woont.
Nadat we wat te eten hebben gehaald en Pieter afscheid heeft genomen van Wim, kunnen we weer verder. Onderweg stoppen we bij een winkeltje waar trommels worden verkocht. In plaats van een trommel, komen wij echter terug met een aantal koeienhuiden. De huiden ruiken nogal, dus dat belooft iets voor de rest van de reis.
Next stop, de evenaar. Hier worden natuurlijk de bekende foto’s gemaakt en de trucjes met het water. Ook kopen wij hier onze souvenirs.
Na een aantal uur bereiken we Masaka. Hier hebben we een afspraak met Ibrahim van Alpha Soccer Foundation. Dit is een echte voetbalschool die door Deen wordt ondersteund. We gaandeze week kijken of wij samen kunnen werken.
Na het bezoek van de Alpha soccer Foundation reizen we door naar de uiteindelijke eindbestemming, Bukumansimbi. We arriveren rond 18.00 uur bij het Hotel dat is gebouwd door Up4S. Een prachtig hotel waar Sylvia erg trots op mag zijn.
We hebben hier een meeting met lokale bestuurders en voetbalcoaches, wij willen hen graag onze plannen voorleggen. Maar willen hen ook laten meedenken over wat zij hier willen. Na een aantal stevige discussies komen we redelijk tot elkaar en kunnen de neuzen dezelfde kant op. Ons voetbalprogramma kan beginnen!
Na afloop van deze lange reis en meetings kunnen Pieter, Jochem en ik om 22.00 uur eindelijk genieten van een lekker koud pilsje… Een Heineken wel te verstaan, en dat in Oeganda.

Dag 3, donderdag 2 juni
WE GEVEN ONZE EERSTE VOETBALCLINCS
Wij zitten 7 uur klaar voor het ontbijt omdat we om 08.30 uur aanwezig willen zijn in Kibinge voor onze eerste voetbalclinics. Toch gaan dingen hier anders dan in Nederland. Het ontbijt is uiteindelijk tegen 07.45 uur klaar. Dan om 08.00 uur maar vertrekken. Dan blijkt onze bus er niet te zijn, lekke band onderweg. Uiteindelijk vertrekken we uit Bukumansimbi om de tijd dat we normaal gesproken zouden moeten beginnen. Ach ja, dan gaan we toch gewoon langer door, niemand let hier op de tijd.
We hebben vandaag reisgezelschap van Martin Kaddu het hoofd van Hoys College, de middelbare school van Up4s en van Irene, zij is momenteel de verantwoordelijke voor de schooltuinen van Up4s, een erg leuke meid.
We worden in Kibinge opgewacht door een blije Steven. Hij nodigt ons uit in het community huis. Daar zitten de trainers van Kibinge als te wachten in de schoolbanken. We stellen ons voor en vertellen de trainers wat we graag willen doen voor hen. Daarnaast ontvangen ze van ons een map met verschillende voetbaloefeningen. Ze zijn allemaal erg dankbaar en kunnen niet wachten om te beginnen. SO ARE WE… We zijn erg benieuwd wat ons staat te gebeuren. 35 spelers staan klaar in shirts van vv Diepenveen , sv Schalkhaar en Sportclub Deventer, een erg mooi gezicht zo ver van huis.
Jochem en ik beginnen met het geven van trainingen zoals we niet anders kennen. Of er nu kinderen op blote voeten spelen, flessen op het veld liggen en bijna geen gras… voetbal is en blijft voetbal. De spelers zijn erg enthousiast, net als hun trainers. De kunst is echter wel de trainers zaken bij te brengen, zij moeten het namelijk gaan voortzetten. Ze proberen het, gaan voor de groep staan en voeren opdrachtjes uit. Dit geeft een erg goed gevoel. Misschien snappen we elkaar niet altijd, toch gebeurt er iets moois. We gaan ruim over de eindtijd heen, maar goed, we begonnen ook later.
De middag gebruiken we om de verschillende schooltuinen te bekijken. Waar Pieter veel met zijn contacten praat en overlegt, gebruiken Jochem en ik deze bezoeken om lol te maken met de kinderen. Jochem en ik worden ook gevraagd om een boom op het land van Steven te planten.
Door alle bezoeken zijn we ook al te laat voor de middagsessie, deze vindt plaats in Bukumansimbi.
Ook deze trainers zijn erg enthousiast en willen graag iets leren. De kinderen staan al klaar op het veld en clinics kunnen beginnen. Bijzondere taferelen aan de training zijn wel auto’s en brommers die gewoon dwars over het voetbalveld rijden, niemand kijkt er vreemd van op, dus wij gaan ook maar rustig verder.
Bij terugkomst bij het hotel raken we niet uitgepraat over onze ervaringen van vandaag. We maken erg bijzondere dingen mee, maar raken er door niet van de wijs. We zijn een goed team en doen hier waar we voor komen. Wat er ook gebeurd. Alle bijzonderheden worden zo normaal.

Dag 4, vrijdag 3 juni
CLINICS IN BUTENGA EN HET TOEROOI
Deze ochtend vertrekken naar Butenga. Niet op tijd, maar wel sneller dan gisteren arriveren we op de plaats van bestemming. We gaan trainen op het beste veld tot nu toe, maar voor Nederlandse begrippen is het niet best. Maar zoals gezegd, we houden er geen rekening mee, we gaan doen waar we voor komen.
Ook in Butenga zijn de mensen weer erg enthousiast. De trainers willen graag geholpen worden. Wij merken dat we steeds beter leren samenwerken. De trainers geven trainingen en wij ondersteunen. Ook deze clinics zijn weer een hele belevenis. Alle kinderen uit de buurt komen langs en naast de spelers zijn er nog 20 kinderen met onze ballen aan het spelen.
Na afloop van de trainingen gaan we terug naar het hotel, hier heeft Pieter nog een overleg met een delegatie van mensen van het bedrijf, Wagagai dat we op dag 2 hebben bezocht. Jochem en ik hebben een gesprek met de sportdocent van Up4s. Nu alles wat duidelijk voor ons wordt is het belangrijk dat we hier onze kennis ook overdragen en achterlaten. Na afloop van ons bezoek moet het voetbalprogramma natuurlijk pas echt vorm gaan krijgen. Dat kunnen wij niet doen in een week, dat moet met hulp van de plaatselijke bevolking die zaken kunnen begeleiden.
Aan het eind van de middag vind er een toernooi plaats tussen alle U14 teams van de deelnemende sub-counties. Het District Bukomansimbi heeft vijf sub counties, maar vooralsnog doen alleen teams van Kibinge, Butenga en Bukumansimbi mee. Volgend jaar hopelijk allemaal! Hoofddoel van het toernooi is niet de bokaal, maar de selectie van spelers die voor het districtselftal, THE BUKUMANSIMBI EAGLES, gaan spelen. Met dit team willen we deze periode de strijd aan gaan met Alpha Soccer U14 in Masaka. Dit team moet ook de toekomst worden van het voetbalprogramma. Goede trainingen in alle sub-counties, in elke sub-county moeten een selectieteam ontstaan en uit alle selectieteams moet er een topteam ontstaan dat kan gaan strijden tegen andere voetbalclubs in de regio. Zo ver zijn we natuurlijk nog lang niet, maar deze week is hierin een grote stap gezet.
Het toernooi is ook weer een hele belevenis. De trainers hebben hun teams in tenues gestoken. Er worden tuinsets neergezet voor de ‘belangrijke’ mensen. Er is een beker voor de winnaars. We beginnen met het maken van een toernooi schema en we geven duidelijk uitleg wat we van de teams verwachten. Wanneer het namelijk om de prijzen gaat, kan er nog wel eens vals worden gespeeld. Dit is niet het geval, er wordt zelfs heel sportief gespeeld. Er wordt alleen niet zoveel gescoord. De wedstrijden Butenga – Kibinge en Butenga – Bukumansimbi eindigen beide in 0-0. Gelukkig eindigt Bukumansimbi – Kibinge in 2-1 en kunnen we de finale bepalen. Bukumansimbe tegen Butenga. Ook dit eindigt in een gelijkspel en penalty’s moeten de beslissing brengen. Bukumandibi gaat er vandoor met de beker. We hebben nog nooit zoveel emotie gezien, huilende trainers, spelers die door hun knieën zakken van geluk. Een prachtig tafereel. Voor ons als trainers ging dit toernooi niet om de prijs, maar wij keken naar de talenten voor THE BUKUMANSIMBI EAGLES. We hadden de namen op hesjes geschreven met een nummer. Ook voor ons handig om de namen te leren. Morgen gaan we namelijk met deze groep trainen en hen voorbereiden op de wedstrijd van zondag tegen Alpha soccer.
Weer een prachtige dag met veel indrukken. We merken steeds beter hoe blij de mensen en kinderen hier zijn met onze aanwezigheid. Voor beide een hele belevenis.

Dag 5, Zaterdag 4 juni
HET BELANGRIJKE OVERLEG
Deze ochtend hoeven we niet vroeg te vertrekken. We blijven bij ons hotel en alle deelnemende trainers komen naar ons toe. We hebben een meeting over wat iedereen nu wil met het voetbalprogramma. Zoals eerder aangegeven, de trainers zijn erg blij met ons bezoek en willen graag geholpen worden. Maar belangrijk is, is dat wanneer wij vertrekken, de mensen hier ook echt iets gaan doen met het voetbalprogramma. Wij geven hen de voorzetten, zij moeten nu de goals inkoppen. Die ‘goals’ worden het belangrijkste van de meeting. De verschillende sub-counties zullen moeten gaan samenwerken. Na een evaluatie en een aantal adviezen van ons, laten wij de groep even alleen. Zij hebben in die tussentijd 5 doelen bedacht die zij in oktober willen hebben bereikt. We zijn heel benieuwd, maar zoals zij gisteren met elkaar aan het praten waren, hebben we veel vertrouwen. Na afloop van de meeting delen wij de certificaten en gadgets uit.
Eind van middag staat er nog een training op het programma. THE BUKUMANSIMBI EAGLES moeten goed worden voorbereid op de wedstrijd van morgen. De jongens zijn erg enthousiast en krijgen inmiddels ook al praatjes, leuk om te zien. Vandaag doet Jochem de training en ik ga aan de zijlijn met de trainers het gesprek aan. Ze zijn druk aan het schrijven, dus waarschijnlijk gaan ze er wel iets mee doen. Jochem is goed bezig met de jongens, dus het vertrouwen in de goede wedstrijd morgen is groot.
’s Avonds worden we meegenomen door de werknemers van Up4s naar een feestavond in het dorp. Wat geweldig. We moeten entree betalen, maar daar rijden ook brommers naar binnen. Het feest is een hele belevenis. Niet alleen voor ons, ook voor de plaatselijke bevolking. Er is een zanger, maar het gros van de mensen staat ons aan te kijken. Zo bijzonder zijn wij nou ook weer niet toch…
Na afloop snel terug naar het hotel om te gaan slapen want de vertrekken morgen erg vroeg richting Masaka waar een training hebben bij Alpha Soccer Foundation, eens even kijken wat die te bieden hebben.

Dag 6, Zondag 5 juni
TRAINING BIJ ALPHA SOCCER EN DE WEDSTRIJD MET BUKUMASIMBI EAGLES
Vanmorgen vroeg vertrokken. We zijn naar Masaka gereden waar we een clinic gaan geven aan de teams van Alpha Soccer, dit is een organisatie die ondersteund wordt vanuit Denemarken. Ibra is hun trainer/coach, hij wil de spelers laten voetballen volgens de Europese manier.
Wij waren erg onder indruk van de spelers bij Alpha, hier liepen echt spelers tussen die met gemak mee kunnen trainen bij topteams in Nederland. Een ander voordeel aan deze training was, dat de jongens allemaal Engels spraken en dus goed begrepen wat wij bedoelden met onze coaching. Een erg leuke ervaring. We moeten alleen niet te goed gaan trainen, want het U-14 elftal van Alpha is in de avond onze tegenstander.
De middag hebben we doorgebracht bij Frikadelle Café. Ongeveer half 1 kwamen we aan en bestelden allen een burgertje. Om half 4 zou de wedstrijd beginnen, dus dit leek met de gemak te kunnen. Niks was minder waar. Tegen 3 uur was het burgers naar binnen proppen om op tijd bij Alpha Soccer te zijn. 2 uur wachten op vijf hamburgers blijkt hier normaal.
Nu ging het echt gebeuren. ALPHA SOCCER – BUKUMASIMBI EAGLES, dé wedstrijd van deze reis. We wisten dat Alpha heel goed kon voetballen, maar wij hadden ook een sterke groep geselecteerd. Afgesproken was twee keer 35 minuten, hier kom ik zo nog even op terug 😉
Het begin van de wedstrijd ging gelijk op en we kregen van sommige spelers van ons team gewoon kippenvel hoe goed zij speelden. Alpha was misschien wel iets beter, maar kansen kregen zij ook niet. Na 20 minuten was het raak, BUKUMASIMBI EAGLES scoorde gewoon de eerste, 0-1. Helaas konden we de voorsprong niet volhouden voor rust en waren we even bang dat het mis ging, Alpha liep uit naar 3-1. Maar vlak voor rust scoorden we uit een corner nog de 3-2, dus alles kon nog gebeuren. Kort na rust scoorde Alpha echter de 4-2 en leek het toch slecht af te lopen. Maar toen gebeurde het, BUKUMASIMBI EAGLES kreeg vleugels en er volgde een strafschop en een prachtig afstandsschot, 4-4 met officieel nog 5 minuten te spelen. Althans dat dachten we toen we de klok de 35 minuten naderde. Blijkbaar had de scheidsrechter een ander horloge en liet gewoon 50(!!) minuten spelen. Hier waren onze jongens niet tegen op gewassen en de fitte spelers van Alpha liepen uit naar 7-4, niet eerlijk maar wat doe je er aan. In elk geval hebben we hiervan geleerd, dat wanneer de spelers uit alle sub-counties meer en betere training krijgen en meer wedstrijden gaan spelen, zij de volgende keer nog hogere ogen kunnen gooien.
Maar deze wedstrijd was toch wel hét hoogtepunt van onze reis. Hier doen we het natuurlijk allemaal voor. Als je kippenvel krijgt, dan weet je waar je het voor doet.
Na afloop van de wedstrijd hebben we alle trainers bedankt en hen onze materialen gegeven. Prachtig gezicht om te zien dat trainingspakken gelijk aan getrokken werden. Er reden in ons busje nog wat spelertjes mee terug naar Bukomansimbi, en die hebben we getrakteerd op een lekker ijsje. Voor ons een kleinigheidje, maar deze jongens bewaarden het ijsje gewoon om thuis te delen. Waar zie je dit nog in Nederland.
Dag 7,  Maandag 6 juni
CONNECTING DAY EN BEGIN VAN DE REIS RICHTING QEP
Vandaag was het voetbalprogramma ten einde. Wij geven de vrijdag voor vertrek nog een clinic in Entebbe, aan het voetbalteam van Wagagai, maar in Bukumasimbi is het voorbij.
We gaan vandaag met Pieter mee. Eerst bezoeken we de schooltuin van Up4s, die als voorbeeld moet dienen voor de andere 10 scholen die bij het project zijn aangesloten. Hier waren we al geweest, maar toen waren er nog geen leerlingen omdat het vakantie was.
Irene, degene die de schooltuin vorm moet geven, leidt ons rond. Ze heeft vier jongens, allen schoolverlaters zonder werk, onder haar hoede die het zware werk doen en tegelijkertijd ervaring opdoen in het groen. De tuin ziet er goed uit, alleen werkt de druppelirrigatie niet goed en moet de compostering nog worden opgezet. Gelukkig gaat Wagagai helpen met de druppelirrigatie. Binnenkort sturen ze weer een team dat ervaring heeft met het lokale druppelsysteem en nemen ze watertanks mee die zij niet meer gebruiken, maar zeer bruikbaar zijn in Bukomansimbi.  Op dit moment staat er vooral veel kool, wortels, Sukamawiki (een voor ons onbekende groente) en aubergine in de tuin. Irene gaat een plattegrond maken en zal samen met Joze sparren over de gewassen die worden geplant. Irene was erg enthousiast over het composterings-systeem waar Joze nu ervaring mee opdoet op school (de zgn tumblers). Voor oktober gaat Irene een aantal tonnen verzamelen waarmee zij in oktober met Joze kan experimenteren.
’s Middags bezoeken wij in Bigasa, een van de vijf sub counties van Bukomansimbi district, twee scholen waar dit jaar nog een schooltuin wordt aangelegd. Ook hier wordt gevoetbald en voor de trainers hebben we kleding en ballen bewaard. Ook zij zullen in de toekomst worden betrokken bij het voetbalprogramma.
Aan het eind van de dag vertrekken we richting Masaka, hier zullen we één nacht verblijven terwijl we op doorreis zijn naar Queen Elizabeth Park (QEP). In een gezellig backpackers hostel brengen we de nacht door. Vooral de douchekop maakt ons erg aan het lachen. Het lijkt wel een microfoon. We slapen er in elk geval goed. Dat is ook wel belangrijk want morgen volgt een lange reis richting QEP.

Dag 8, 9 en 10,  Dinsdag 7 t/m donderdag 9 juni
QUEENS ELIZABETH PARK
We vertrekken vroeg richting het QEP, het wildpark. Onderweg staan er nog twee afspraken op het programma.  We gaan langs Edith, een Oegandese docent die drie weken geleden nog bij ons in Twello op bezoek is geweest. Haar man is voorzitter van Pelido, een organisatie die kleine boeren ondersteunt. Er zijn veel overeenkomsten met het schooltuin-project in Bukomansimbi, alleen zijn zij wat  verder. Zij heeft haar tuinen erg goed voor elkaar en werkt met boerengroepen, iets wat wij in Bukomansimbi ook willen doen.
Op weg naar het wildpark bezoeken wij in Mbarara een regionale organisatie voor Eco Schools. Het programma voor Eco Schools is afgestemd op de situatie in Oeganda. Scholen kunnen zelf bepalen waar zij de prioriteit leggen, en ook hier weer veel overeenkomsten met het groenproject in Bukomansimbi. Thema’s die voorbij komen zijn o.a. duurzame landbouw, water, ontbossing/erosie ……. Wat tijdens beide bezoeken opvalt is het enthousiasme en prettige manier waarop wij worden ontvangen. Met beide partijen is afgesproken dat wij  tussen nu en oktober contact houden en bekijken of wij wat aan elkaar kunnen hebben.

Aan het begin van de avond komen we aan in het Bush Lodge. Hier gaan we slapen in tentjes met een prachtig uitzicht. We kunnen de nijlpaarden horen in het water. In de nacht komen deze Nijlpaarden ook aan land en het kan best zijn dat je er één tegenkomt. Dit is achter niet gebeurd, al lijken ze soms erg dichtbij.
Op woensdag bezoeken we de hele dag het wildpark. In de ochtend gaan we zelf rondrijden en zien verschillende dieren zoals kobs, waterbokken en buffels. Prachtig landschap en mooie dieren maar we komen natuurlijk voor de olifanten en leeuwen. Deze komen we in de ochtend nog niet tegen. We gaan ’s middags op een boot en toen ging er toch een bijzondere wereld voor ons opeen. We voeren vlak langs olifanten, krokodillen en nijlpaarden. Ook verbazingwekkend zijn alle vogels die we zien. Prachtige boottocht van ruim twee uur. Na afloop rijden we toch nog even terug naar de plek waar we ’s morgen waren, misschien nu wel leeuwen. We komen in contact met een gids en hij weet waar de leeuwen ongeveer zijn. Samen met hem rijden we rond en dan zien we het ultieme. We zien twee leeuwen die net een waterbok gevangen hebben. De leeuwen zijn nog aan het uithijgen. Dit is ook een prachtige start voor donderdagochtend. We gaan dan namelijk heel vroeg terug naar het park in de hoop nog meer te zien. Het karkas van de waterbok is dan misschien wel in handen van gieren of hyena’s.
We komen donderdagochtend bij het karkas aan en zien dat het compleet opgegeten is, geen stukje vlees is over. Wat wel opvalt is dat de botten van de benen zijn verdwenen. We rijden verder en zien dan opeens drie hyena’s, waarvan één een poot in zijn bek heeft. Ze lopen vlak voor ons langs. We kunnen nu wel alle dieren afstrepen van ons lijstje, een zeer bijzonderdere ervaring. De mannetjes leeuw die weg onderweg nog tegenkwamen werd bijna normaal 😉
Nu werd het tijd om onze spullen te pakken en te beginnen aan de reis die uiteindelijk leidt naar het vliegveld van Entebbe. We gaan langs Fort Portal en brengen hier onze laatste nacht door. Hier zit ik dan ook op dit moment dit laatste verslag te typen.

Dag 11, vrijdag 10 juni
DE TERUGREIS
Wat deze dag gaat brengen weet ik op dit moment nog niet. In elk geval gaan we nog de hoofdstad Kampala bezoeken en gaan we nog bij Wagagai in Entebbe een training voor de medewerkers verzorgen. We vliegen begin van de avond richting Nederland waar we op zaterdagochtend vroeg in de ochtend zullen aankomen.
Wat ik in elk geval over deze reis kan vertellen, is dat het werkelijk een fantastische ervaring is geweest. Dit geeft mij zoveel energie om het voetbalprogramma echt tot een succes te maken. En Oeganda, wat een prachtig land. Bij Afrika denk je misschien aan alle prachtige dieren die hier leven. Maar de mensen zijn ook echt geweldig. Veel vrienden gemaakt. Volgend jaar zullen anderen aan de beurt zijn om te vertrekken voor dit project, maar ik hou mij voor de toekomst zeker aanbevolen. Wanneer we terug zijn zullen we onze ervaringen met jullie delen en kunnen ook alle foto’s en video’s gekeken worden. Dit gaan we ook doen tijdens de benefiet avond op 21 juni, dus komt allen.

twittergoogle_plustwittergoogle_plus

Voetbalprogramma – reisverslag dag 1

equatorDag 1, dinsdag 31 mei 2016
Na een korte, maar intense, voorbereiding begon vandaag onze (Pieter, Jochem en ik) reis naar Oeganda. Per persoon twee volle tassen staan klaar. Één tas met persoonlijke spullen en nog een tas met materialen die we gaan gebruiken voor ons voetbalprogramma. Ongeveer 30 voetballen, 40 pionnen en 30 hesjes nemen we mee. De bedoeling is dat deze daar achterblijven zodat de voetballers en trainers hier in de toekomst ook gebruik van kunnen maken. Daarnaast hebben we trainingsmappen, certificaten en gadgets bij ons voor de trainers. Dit alles om het voetbalprogramma tot een succes te maken.

Voetbalprogramma
Het voetbalprogramma willen we opzetten om goodwill te kweken onder de bevolking, waardoor het grote project van Connect2Uganda ook een boost gaat krijgen. Als we weer terug zijn in Twello zullen we met iedereen onze ervaring over het project delen, dan krijg je nog een beter beeld.

Goed, terug naar dag 1. Om 05.30 uur ging mijn wekken. Afgesproken is dat Pieter mij om 06.30 uur zou ophalen. Onze trein vertrekt om 07.30 uur uit Deventer. Om 06.45 uur arriveren wij bij het station. Genoeg tijd zul je denken, maar Pieter is zijn rugtas met documenten vergeten. Gelukkig is zijn vrouw snel met het ophalen zodat we toch de trein van 07.03 uur kunnen nemen. Jochem sluit in Apeldoorn bij ons aan.
Op Schiphol verloopt alles soepel en hebben we nog even tijd voor een kopje koffie. Om 10.40 uur zal ons vliegtuig vertrekken. Helaas hebben we wat vertraging, maar om 11.45 uur vertrekken we dan daadwerkelijk.
’s Avonds om 21.00 uur arriveren we in Rwanda en na een tussenstop van een half uur gaan we op voor het laatste stuk richting Entebbe, Oeganda. Om 22.00 uur Nederlandse tijd, het is dan hier 23.00 uur, landen we in Entebbe. Ook hier verloopt alles vrij relaxed. Bij het vliegveld worden we opgewacht en deze chauffer brengt ons naar ons guesthouse waar we de eerste nacht zullen doorbrengen.

Gastvrijheid
Aangekomen bij het guesthouse staan er een paar drankjes en kopjes soep op ons te wachten. Wat een gastvrijheid hier. We nemen nog even de dag door en gaan dan lekker naar onze kamer. Morgen vroeg uit de veren, om 07.30 uur zullen we richting Masaka vertrekken waar onze eerste meeting is gepland met een trainer van de Alpha Soccer Foundation.
Terugkijkend op de eerste dag kunnen we concluderen dat het goed gaat. Alles verloopt soepel en relaxed. Wij hebben er zin in.
In het guesthouse is een wifi verbinding, we weten niet hoe dit de komende dagen is. In elk geval proberen we jullie zoveel mogelijk op de hoogte te houden.

Groeten,

Huub, Pieter en Jochem

twittergoogle_plustwittergoogle_plus

Oeganda 2016

Wij reizen in oktober 2016 weer met 16 leerlingen en vier docenten van AOC Oost Twello naar Oeganda. Leerlingen uit de huidige eerste en tweede klas komen voor de reis in aanmerking.

Aanmelden
Door middel van een motivatiebrief kunnen leerlingen zich aanmelden voor deze bijzondere reis.

Bekendmaking deelnemers

In december 2015 wordt de definitieve groep bekend gemaakt. Tussen april en december worden de leerlingen, die mee willen naar Oeganda, ingezet bij drie activiteiten; het bezoek van het Oegandese kinderkoor van UP4S en twee fondswervende activiteiten.

Samenwerking
Er is ondertussen een project ontstaan waarbij AOC Oost, onder de naam Connect2Uganda , samenwerkt met de gemeente Deventer, Hogeschool Windesheim en Kinderen van Uganda en UP4S, twee stichtingen uit Deventer.

twittergoogle_plustwittergoogle_plus

Presentaties

Ik ben Mike Jochems en heb samen met Bas een presentatie gehouden over Oeganda aan de eerste, tweede en derde klas. Daar hebben we het over de reis naar Oeganda gehad en wat wij daar gaan doen. Bas en ik waren niet de enige die een presentatie hebben gehouden. De andere jongens en de meiden die naar Oeganda gaan hebben dat ook gedaan.

We hebben in die presentatie het gehad over de reis en de activiteiten en workshops die we daar gaan doen zoals moestuin projecten. Bij de presentatie hadden we een PowerPoint presentatie gehouden daar stonden de onderwerpen in zoals voedselzekerheid, de financiën en de voorbereidingen.

Bas en ik hebben samen de presentatie geoefend. De eerste presentatie was ik een beetje zenuwachtig maar de presentaties er na was ik niet meer zenuwachtig en ging het steeds vlotter. Na de presentatie konden de leerlingen vragen stelen over de onderwerpen. Een vraag was bijvoorbeeld wanneer en hoe lang gaan jullie weg. Ik heb veel van de presentaties op gestoken en gaat steeds makkelijker. Ik heb de presentatie met plezier gedaan.

Geschreven door Mike

twittergoogle_plustwittergoogle_plus

VV Diepenveen

Op 8 juni is er een sponsorloop (de eerste Kids Run) georganiseerd door vv Diepenveen, deze werd georganiseerd om geld op te halen voor ons project en Kika.

Voor die sponsorloop was natuurlijk wel wat organisatie nodig en alles moest ook worden opgezet, hier heb ik bij geholpen.
Afgelopen zondag hebben Mees en ik hiervan de check mogen ontvangen en die bedroeg 300 euro Wij willen daarvoor de jeugd die dit bij elkaar heeft gelopen hartelijk bedanken en natuurlijk ook vv Diepenveen.
Jelmer Hiemstra
twittergoogle_plustwittergoogle_plus