Er gebeurt weer een heleboel

21-06

De eerste volledige dag in Bukomansimbi
Beste volgers, mooi dat jullie het onderstaande verhaal weer willen lezen. Vandaag was de eerste volledige dag in Bukomansimbi. De dag bestond net uit de andere dagen natuurlijk uit 24 uur, maar voor mij voelde deze dag aan als een week. Vanochtend lekker vroeg wakker en na te hebben ontbeten zijn we het busje ingestapt om de eerste training/clinic te geven.

image1Voor mij was dit een mooie en indrukwekkende ervaring. De autorit is een hele beleving op zich, qua afstand is het allemaal goed te doen, maar de staat van de wegen is soms net wat minder in Nederland. De ontvangst in Kibinge was overweldigend. We werden meegenomen naar het kantoor van de directeur van de Maleku primary school en werden daar welkom geheten door de directeur en wat docenten. Ben mocht je ooit nog solliciteren op de functie van directeur op de Maleku primary school hou er dan rekening mee dat je in ieder geval qua kantoorruimte wel gaat inleveren. De directeur liet met trots de gewonnen trofeeën zien die de school het afgelopen jaar had gewonnen met diverse sporttoernooien. Hij was blij met onze komst en gaf aan dat hij progressie ziet op het gebied van sport. Na de ontvangst van de bobo’s liepen wij naar het voetbalveld. Daar aangekomen zagen we allemaal rijen staan, een stuk of 10 met in elke rij tussen de 10 en 20 leerlingen van een jaar of 4 tot een jaar of 16. We werden welkom geheten door de leerlingen en er werd gezongen en geklapt voor ons. Ik was onder de indruk van hetgeen voor ons gebeurde en moest soms even slikken. Alle leerlingen lopen in het gareel en mocht dat niet zo zijn, dan weet ik niet wat er gebeurd, een expertisepunt hebben ze er volgens mij niet. Na het officiële gedeelte hebben we de training doorgenomen met de trainers en zijn we gestart. De opstart verliep wat stroef, maar daarna ging het steeds beter. Goed om te zien dat de trainers actief proberen te zijn en graag willen leren.

image4In de middag hadden we een overleg met alle trainers uit de 5 verschillende subcounties. De trainers vormen het fundament voor het voetbalproject. Als het ze lukt om een duidelijke organisatiestructuur op te zetten dan ben ik ervan overtuigd dat er meerdere keren per jaar, het streven is 5 keer per jaar een toernooi gespeeld kan worden. Het project is vorig jaar gestart met de teams onder de 14 jaar. Alle 5 de subcounties zijn inmiddels betrokken en we gaan deze week ook een start maken met het onder 12 team. De trainers werden voorzien van mooie kleding, die Jochem van Go Ahead Eagles had gekregen. Ook hadden ze een logboek gekregen waarin zij een aantal trainingen kunnen evalueren en feedback kunnen geven op de toernooien. Het zou super zijn als wij vanuit Nederland het project steeds beter kunnen volgen.

In de namiddag stond de laatste training op het programma. Twee subcounties zouden we training geven, maar het verliep allemaal net even wat anders. Er waren een hoop kinderen, maar geen enkel spoor van de trainers. Na een half uurtje wachten kwamen de trainers en zijn we gestart. Na een half uur verscheen er opeens nog een team. Wat bleek nou één van de subcounties was nog niet aanwezig en dacht dat we later zouden starten. We hebben eerst de training afgemaakt met de spelers van Butenga en daarna hebben we de spelers van Bukomansimbi getraind. image2Naast de kinderen die deelnemen aan de trainingen zijn er elke keer een hoop toeschouwers. Met name echt kleine kinderen van ik gok een jaar of 5. Soms zie je zelfs kinderen van 5 rondlopen met een broertje of zusje van 1 op de rug. De momenten die ik vandaag heb meegemaakt kan niemand me meer afpakken.

22-06

Het Bukomansimbi district toernooi

image3In de ochtend stond de stond de training met de laatste twee subcounties op het programma. De training stond gepland in Bikasa. Bij aankomst op het veld was alleen de veldploeg aanwezig. Het veld werd geprepareerd voor het toernooi later op de dag. Er was geen enkel spoor van de spelertjes. We kregen te horen dat we naar een ander veld moesten in de subcountie, dus we draaiden om en gingen weer op pad. Ook bij het volgende veld was geen enkele activiteit zichtbaar. Weer omgedraaid en onze chaffeur, meneer Kaddu (directeur van de secondary school van Up4us) werd gebeld en kreeg te horen dat we toch bij het eerste veld moesten zijn. Wij weer terug en bij aankomst zagen we een paar spelertjes. Na een minuut of 10 kwamen er van alle hoeken en gaten spelers. Uiteindelijk stonden we met ruim 90 spelers op het veld. De groep werd in tweeën gesplitst en ik had geluk dat ik de hulp kreeg van een goede trainer uit het district. De meeste trainers praten zacht tijdens het uitleggen van een oefening, maar deze trainer was in staat om alle 45 spelers te bereiken met zijn stem. Jochem en ik hebben deze dagen vooral ingestoken op de manier van coachen. Het benadrukken van foute keuzes helpt de spelers niet, het coachen mag meer opbouwend worden en positief. Ik merk dat de trainers tegen me op kijken en probeer zoveel als mogelijk naast de trainer te gaan staan of hem op de voorgrond te plaatsen. Het is goed om te zien dat de trainers erg bevlogen zijn en willen leren en ik merk dat dit mij ontzettend enthousiast maakt.

In de middag stond het toernooi met de 5 verschillende districtteams op het programma. image6Hele teams werden in kleine vrachtwagentjes of een ambulancebusje naar Bikasa gebracht. De meeste trainers hadden de pakken die ze gisteren hadden gekregen aan. De organisatie van het toernooi hadden we zoveel als mogelijk bij de betrokken trainers en bestuurders neergelegd. Ik moet zeggen dat ik het als sportdocent best lastig vind om de organisatie van een toernooi te moeten loslaten, maar ik vond het achteraf erg lekker. De organisatie verliep perfect, ondanks dat we driekwartier later begonnen. Ik heb genoten van de wedstrijden, het tempo lag hoog en de spelers gingen op een respectvolle manier met elkaar en de scheidsrechters om. Na afloop van het toernooi werden er een aantal speeches gehouden en de trofeeën en beschikbare materialen uitgedeeld. Ook werden de selecties voor de image5Bukomansimbi Eagles bekend gemaakt. Het toernooi was geslaagd en zal op zaterdag geëvalueerd gaan worden met de trainers en bestuurders. De geselecteerde spelers gaan morgen nog een keer trainen met elkaar en spelen zaterdag tegen El Cambio (een andere voetbalschool) en de Wagagai Warriors.

Naast het voetballen zijn vooral de kleine dingen waarmee je de kinderen kan laten lachen voor mij erg waardevol. We proberen zoveel als mogelijk vast te leggen, omdat er zoveel bijzondere momenten zijn. Het verhaal wordt vervolgd.

Marc Hoekstra

twittergoogle_plustwittergoogle_plus