Queen Elisabeth Nationaal Park en Fort Portal

25-06-2017

Vanuit Bukomansimbi naar het Queen Elisabeth Nationaal Park

image4Vandaag stond er een lange autorit op het programma. In het busje hadden we nu voldoende ruimte, omdat de inhoud van alle grote tassen was achtergebleven in het district. Tijdens het rijden gebruik ik mijn tijd om stukjes te schrijven en indrukken op te doen van het landschap en de cultuur. Halverwege de reis hebben we een stukje door het Lake Mburo Park gereden. Het voelde als een soort bonus gamedrive, want al snel werden de eerste dieren gespot. We zagen een aantal hert soorten, bavianen en een groot aantal zebra´s. Nadat we wat gedronken hadden vervolgden we onze reis. Net voor het Queen Elisabeth Park stopten we en keken we uit over een gedeelte van het park op zoek naar olifanten en ander wild. Bij het inrijden van de vallei was het na een minuut of vijf al raak. In het hoge gras zagen we de eerste olifanten. We hadden de smaak goed te pakken en kozen ervoor om nog niet direct naar onze lodge te gaan, maar om nog wat verder door te rijden. We reden naar een groot meer en zagen daar buffels en nijlpaarden in het water. We kozen ervoor om van het legale pad af te gaan om dichterbij het meer te kunnen komen. Ik moet zeggen dat was best wel spannend, want ik ben gek op natuurdocumentaires en dacht terug aan momenten dat ik een nijlpaard een boot zag aanvallen. Gelukkig ging het goed en mocht het wel gebeurd zijn, dan hebben we natuurlijk een stoer verhaal voor het thuisfront. Het laatste stuk reden we in het donker en bij aankomst in de lodge werden we door werknemers van de lodge begeleidt naar onze slaapplaatsen. Alleen lopen mocht niet, want de nijlpaarden komen ´s avonds uit het water en doorkruisen regelmatig het terrein van de lodge op zoek naar voedzaam gras. Daarnaast gaf de bewaker aan dat er ook wel eens olifanten, leeuwen en hyena´s worden gesignaleerd. Na een lekkere douche in het donker achter de slaapplek had ik achteraf wel zoiets dat ik bij een volgende keer douchen wel even moet zorgen voor een lamp, want je kan bezoek krijgen van kruipende en ongewenste gasten.

Deze dag voelde als een bonus en beloofde veel goeds voor de gamedrives van morgen en overmorgen vroeg.

Ook op de Go Ahead Eagles kunnen jullie stukjes vinden over onze reis, www.ga-eagles.nl  Op de site staan stukjes over onze reis, alleen kan het zijn doordat er elke keer ook andere nieuwsitems worden geplaatst dat je even moet zoeken.

26-06-2017

Met de auto en de boot op safari

image3Vandaag hebben we onze tijd vooral besteedt aan rondrijden en varen door het Queen Elisabeth Nationaal Park. Na het kopen van de kaartjes, op naam van Simone Holtkamp zijn we het park ingegaan. Mogelijk is Simone Holtkamp al eerder het park in gegaan en dacht de meneer die aan ons de kaartjes verkocht zo makkelijk het geld in zijn eigen zak te kunnen steken. We waren rond 9.00 uur in het park en dat is eigenlijk wat laat, want de echte actie vindt vooral plaats in de nacht en bij het ondergaan en opkomen van de zon. Toch hebben we deze dag heel veel dieren gezien vanuit de auto. In de namiddag hebben we een boottocht gemaakt op het kanaal die het Lake George en Lake Edward verbindt met elkaar. Tijdens de boottocht hebben we veel olifanten, nijlpaarden, buffels, wat krokodillen, varkens en vogels gezien. Vanaf het water konden we de dieren van dichtbij benaderen, wat super is. Op de weg terug naar de lodge zagen we ook nog een groep olifanten met daartussen een net geboren olifantje vanaf een meter of 15.

27-06-2017

Ochtend gamedrive en daarna op weg naar Fort Portal

image2De laatste ochtend in het natuurpark wilden we maximaal gebruiken. We hadden tot 8.45 uur de tijd om in het park te zijn, vandaar dat we al vroeg in het park wilden zijn. Bij de eerste zonnestralen waren wij al aanwezig en dat werd beloond. Er was een lokale gids met ons mee en net als de afgelopen dagen stond ik op de achterbank met mijn bovenlichaam uit het dak om zo veel mogelijk te kunnen zien van de omgeving. We zouden vandaag richting de mating ground gaan, waar de cobs (een antiloopsoort) zichzelf voortplanten en ook in grote getalen voorkomen. Na een kwartier rijden zagen we een hele grote kudde cobs, die allemaal erg alert waren en één bepaalde kant opliepen. De gids gaf aan een leeuw te zien die rustig achter de kudde cobs aanliep. De leeuw stak rustig en zonder angst de weg over vlak voor onze auto. Op het moment dat we de laatste ronde maakten zagen we nog een leeuw, die bij een gedode buffel lag. De leeuw lag ongeveer 200 meter van de weg rustig in het gras. We wilden er graag dichterbij komen, maar dat is in principe verboden gaf de gids aan. Na overleg met een lokale ranger mochten we voor 12.50 euro toch van de weg af. Deze lokale ranger rijdt het hele park door op zijn motor en kan gaan en staan waar hij maar wil. Zo’n baan zie ik in de toekomst ook wel zitten. image1Snel zijn we dichterbij gereden en hebben we de leeuw van dichtbij kunnen aanschouwen. Doordat er al andere auto’s op weg waren naar de plek waar de leeuw en de buffel lagen konden we niet te lang kijken, want dat leverde mogelijk problemen op. Onze chauffeur draaide de auto en reed snel terug naar de reguliere weg.

De lokale gids vertelde veel en woont zijn hele leven al in een dorp midden in het park. Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in de fauna en flora en zoog alles wat hij vertelde als een spons op. Ik wist dat nijlpaarden de gevaarlijkste dieren zijn van Afrika en dat bevestigde de gids. Per jaar worden er 3 á 4 dorpsgenoten van hem gedood door nijlpaarden. Ondanks dit gegeven blijven veel dorpsgenoten in houten kano’s het meer opgaan, om daar te vissen en geld te verdienen.

Na deze laatste gamedrive hebben we de spullen ingepakt en zijn we doorgereden naar Fort Portal. Fort Portal is een stad in het westen van Oeganda en ligt op zo’n 1500 meter hoog. Vanuit Fort Portal heb je een uitzicht op nog hogere bergen (tot ruim 5100 meter) die de grens vormen met de Republiek Congo. We hadden nog een tussenstop gemaakt bij een lokale imker en bij wat souvenirwinkels.

Morgenochtend gaan we een chimpansee trekking maken.

twittergoogle_plustwittergoogle_plus

De Bukomansimbi Eagles

23-07-2017

Honey is Money|
image1Donderdagavond zijn we met Nathan, de bijenhouder en tuinder van UP4S en een plaatselijke imker naar de bijenkasten van up4s gegaan om honing te oogsten. Er waren niet genoeg beschermende pakken, dus ik stond in eerste instantie te wachten op een afstandje. In Nederland ben ik ooit bij een imker geweest waar het niet nodig was om beschermende kleding te dragen. Hier werd mij verteld dat de bijen wel wat agressiever waren. Ik kreeg het pak aan van Jochem, alleen bij het wisselen hadden wij er nooit bij stilgestaan dat er mogelijk nog wat bijen op je pak konden zitten. Ik had het pak nog geen twee seconde aan toen ik wat bij mijn oor hoorde, het pak ging direct weer uit, maar het was al te laat. De bij had een angel achtergelaten in mijn nek. De oogst van honing viel nog wat tegen, omdat de raten nog niet volledig waren gevuld. Over een paar weken gaan ze de rest van de kasten oogsten.

image5Op vrijdag was er ruimte in het programma voor iets anders dan voetbal en zijn wij in de ochtend naar Masaka gegaan om daar het één en ander te regelen. Masaka ligt op een klein uur rijden van Bukomansimbi en is een grote stad.
We hebben in de middag alleen training gegeven aan de Bukomansimbi Eagles onder 12 en 14, samen met Ibra (trainer van voetbalschool El Cambio uit Masaka) en de twee geselecteerde trainers die de selectie van het district onder hun hoede gaan nemen. Van iedere subcountie hadden de plaatselijke trainers de drie beste spelers uitgekozen, beide teams bestonden dus uit 15 spelers. Elke keer is het weer de vraag of we bij het goede veld staan, of de spelers allemaal komen en welke materialen beschikbaar zijn. Vandaag trainden we in het district Bigasa. Het veld zag er redelijk goed uit, het was in ieder geval groen. Het gras komt wel tot je knieën en het veld is verre van vlak. Wat dat betreft zijn de voetballers in Nederland wel zo verwend met alle goed geregelde randzaken rondom het voetbal. Doordat de bal alle kanten op stuitert valt het me op dat de balcontrole en eerste aanname van de spelertjes erg goed is. Ook zijn ze enorm atletisch en lenig, waardoor ze altijd goed anticiperen op de bal die naar links en rechts stuitert. Na het afsluiten van de training hebben we de spelertjes een goede nacht toegewenst, omdat morgen voor hen het belangrijke toernooi op het programma staat.

24-06-2017

Het toernooi met de Wagagai Warriors, El Cambio en natuurlijk de Bukomansimbi Eagles.
image3Vanochtend stond ik op en was ik toch wel een beetje zenuwachtig. Wanneer ik zelf moet voetballen heb ik altijd wat ik noem een gezonde wedstrijdspanning. Hoe zou dit zijn voor de spelertjes die vandaag gaan voetballen vraag ik me af. Eerst stond er nog een laatste meeting met alle trainers en andere betrokken locals van het voetbalproject op het programma. We hebben met elkaar de afgelopen week geëvalueerd, gesproken over de verwachtingen en doelen opgesteld. Ook zijn wij tijdens de meeting weggegaan en hebben we aan de hand van een aantal opgestelde doelen de trainers gevraagd om onze werkwijze te evalueren. Het was een goed overleg en dat het voetbalproject leeft en zich ontwikkeld is mij nu ik hier in Oeganda ben nog duidelijker geworden. Via Jochem, Huub en Pieter had ik natuurlijk al heel veel informatie gehoord en gezien, maar toch is het zelf ervaren nog vele malen indrukwekkender en mooier.

image4In de middag was het zover, het afsluitende toernooi voor de Bukomansimbi onder 14 en de wedstrijd van de Bukomansimbi onder 12. Vandaag speelden we in Butenga, waar we al eerder deze week waren. Het veld was mooi voorzien van lijnen en er waren netten gehuurd, zodat de goals er vrij professioneel uitzagen. De koppies van de spelertjes zagen er gespannen uit. Wat zal er allemaal omgaan in de koppies vraag ik me af, hoe gaan we spelen, waar kom ik te staan, welke tenues krijgen we aan en welke prijzen kunnen winnen. Het toernooi startte met een wedstrijd tussen El Cambio en de Wagagai Warriors. El Cambio is een voetbalschool waar de spelers dagelijks trainen. El Cambio won de openingswedstrijd verdiend met 2-0. Daarna mocht ons Bukomansimbi Eagles onder 14 het opnemen tegen El Cambio. In de eerste helft, wedstrijd duurde 2x 25 minuten gaven de jongens erg goed partij en vond ik ons zelfs sterker. Echte grote kansen bleven helaas uit en de tweede helft werd El Cambio sterker en scoorde naar wat bleek later de winnende goal. Tijd voor teleurstelling was er niet en uiteindelijk gaat het voor ons als trainers niet om het resultaat maar het proces van ontwikkeling tot een betere voetballer, maar ook tot dankbaar en sociaal persoon. Ik probeer de spelers in mijn beste Engels op het hart te drukken dat ze moeten genieten, dat ze het samen moeten doen en elkaar helpen als het even wat minder gaat. Zelfs Messi of voor de Ronaldo liefhebbers onder ons, maken fouten en leren daarvan. De tweede wedstrijd tegen de Wagagai Warriors lieten de spelers zien dat ze konden omgaan met teleurstellingen. Tot twee maal toe kwamen we achter, maar uiteindelijk werd het 2-2 en hiermee eindigde we op een tweede plaats.

image2Het laatste onderdeel van deze voetbaldag was de wedstrijd Bukomansimbi onder 12 tegen El Cambio onder 12. Na een goede, maar bovenal ontspannen voorbereiding van de spelertjes begon de wedstrijd. Ik was blij om te zien dat de spelers goed mee konden met het niveau van de spelertjes van EL Cambio. In de eerste helft scoorden we net niet, maar werd de lat geraakt. In de tweede helft was het wel raak en werd er gescoord in ons voordeel. Het bleek de enige treffer te zijn en het was de spelers van Bukomsimbi gelukt om te winnen van El Cambio. Wat een super goed resultaat en een mooi succes voor de spelers en alle trainers. Ik was trots op de jongens en trainers.
Alle teams zijn met een goed gevoel naar huis gegaan en het volgende toernooi tussen in ieder geval deze teams is al gepland in Entebbe bij de Wagagai Warriors.
Voor ons als trainers sluiten we voor nu het trainen even af, aankomende donderdag geven we nog één keer een clinic. Ik heb genoten van deze eerste kleine week en voel me bevoorrecht om met deze prachtige mensen, zowel spelertjes als trainers te hebben mogen werken. Al het meegenomen voetbalmateriaal hebben we achtergelaten in het Bukomansimbi district. Door de opgezette organisatiestructuur zijn de spullen allemaal eerlijk verdeeld over de 5 subcounties.

Morgen gaan we naar de andere kant van Oeganda, naar het Queen Elisbeth wildpark. Als aanstaand docent biologie ga ik mijn ogen uitkijken, dat weet ik zeker.
Wordt vervolgd, maar mogelijk wordt het iets lastiger vanwege de beperkte toegang tot wifi.

Marc Hoekstra

twittergoogle_plustwittergoogle_plus

Er gebeurt weer een heleboel

21-06

De eerste volledige dag in Bukomansimbi
Beste volgers, mooi dat jullie het onderstaande verhaal weer willen lezen. Vandaag was de eerste volledige dag in Bukomansimbi. De dag bestond net uit de andere dagen natuurlijk uit 24 uur, maar voor mij voelde deze dag aan als een week. Vanochtend lekker vroeg wakker en na te hebben ontbeten zijn we het busje ingestapt om de eerste training/clinic te geven.

image1Voor mij was dit een mooie en indrukwekkende ervaring. De autorit is een hele beleving op zich, qua afstand is het allemaal goed te doen, maar de staat van de wegen is soms net wat minder in Nederland. De ontvangst in Kibinge was overweldigend. We werden meegenomen naar het kantoor van de directeur van de Maleku primary school en werden daar welkom geheten door de directeur en wat docenten. Ben mocht je ooit nog solliciteren op de functie van directeur op de Maleku primary school hou er dan rekening mee dat je in ieder geval qua kantoorruimte wel gaat inleveren. De directeur liet met trots de gewonnen trofeeën zien die de school het afgelopen jaar had gewonnen met diverse sporttoernooien. Hij was blij met onze komst en gaf aan dat hij progressie ziet op het gebied van sport. Na de ontvangst van de bobo’s liepen wij naar het voetbalveld. Daar aangekomen zagen we allemaal rijen staan, een stuk of 10 met in elke rij tussen de 10 en 20 leerlingen van een jaar of 4 tot een jaar of 16. We werden welkom geheten door de leerlingen en er werd gezongen en geklapt voor ons. Ik was onder de indruk van hetgeen voor ons gebeurde en moest soms even slikken. Alle leerlingen lopen in het gareel en mocht dat niet zo zijn, dan weet ik niet wat er gebeurd, een expertisepunt hebben ze er volgens mij niet. Na het officiële gedeelte hebben we de training doorgenomen met de trainers en zijn we gestart. De opstart verliep wat stroef, maar daarna ging het steeds beter. Goed om te zien dat de trainers actief proberen te zijn en graag willen leren.

image4In de middag hadden we een overleg met alle trainers uit de 5 verschillende subcounties. De trainers vormen het fundament voor het voetbalproject. Als het ze lukt om een duidelijke organisatiestructuur op te zetten dan ben ik ervan overtuigd dat er meerdere keren per jaar, het streven is 5 keer per jaar een toernooi gespeeld kan worden. Het project is vorig jaar gestart met de teams onder de 14 jaar. Alle 5 de subcounties zijn inmiddels betrokken en we gaan deze week ook een start maken met het onder 12 team. De trainers werden voorzien van mooie kleding, die Jochem van Go Ahead Eagles had gekregen. Ook hadden ze een logboek gekregen waarin zij een aantal trainingen kunnen evalueren en feedback kunnen geven op de toernooien. Het zou super zijn als wij vanuit Nederland het project steeds beter kunnen volgen.

In de namiddag stond de laatste training op het programma. Twee subcounties zouden we training geven, maar het verliep allemaal net even wat anders. Er waren een hoop kinderen, maar geen enkel spoor van de trainers. Na een half uurtje wachten kwamen de trainers en zijn we gestart. Na een half uur verscheen er opeens nog een team. Wat bleek nou één van de subcounties was nog niet aanwezig en dacht dat we later zouden starten. We hebben eerst de training afgemaakt met de spelers van Butenga en daarna hebben we de spelers van Bukomansimbi getraind. image2Naast de kinderen die deelnemen aan de trainingen zijn er elke keer een hoop toeschouwers. Met name echt kleine kinderen van ik gok een jaar of 5. Soms zie je zelfs kinderen van 5 rondlopen met een broertje of zusje van 1 op de rug. De momenten die ik vandaag heb meegemaakt kan niemand me meer afpakken.

22-06

Het Bukomansimbi district toernooi

image3In de ochtend stond de stond de training met de laatste twee subcounties op het programma. De training stond gepland in Bikasa. Bij aankomst op het veld was alleen de veldploeg aanwezig. Het veld werd geprepareerd voor het toernooi later op de dag. Er was geen enkel spoor van de spelertjes. We kregen te horen dat we naar een ander veld moesten in de subcountie, dus we draaiden om en gingen weer op pad. Ook bij het volgende veld was geen enkele activiteit zichtbaar. Weer omgedraaid en onze chaffeur, meneer Kaddu (directeur van de secondary school van Up4us) werd gebeld en kreeg te horen dat we toch bij het eerste veld moesten zijn. Wij weer terug en bij aankomst zagen we een paar spelertjes. Na een minuut of 10 kwamen er van alle hoeken en gaten spelers. Uiteindelijk stonden we met ruim 90 spelers op het veld. De groep werd in tweeën gesplitst en ik had geluk dat ik de hulp kreeg van een goede trainer uit het district. De meeste trainers praten zacht tijdens het uitleggen van een oefening, maar deze trainer was in staat om alle 45 spelers te bereiken met zijn stem. Jochem en ik hebben deze dagen vooral ingestoken op de manier van coachen. Het benadrukken van foute keuzes helpt de spelers niet, het coachen mag meer opbouwend worden en positief. Ik merk dat de trainers tegen me op kijken en probeer zoveel als mogelijk naast de trainer te gaan staan of hem op de voorgrond te plaatsen. Het is goed om te zien dat de trainers erg bevlogen zijn en willen leren en ik merk dat dit mij ontzettend enthousiast maakt.

In de middag stond het toernooi met de 5 verschillende districtteams op het programma. image6Hele teams werden in kleine vrachtwagentjes of een ambulancebusje naar Bikasa gebracht. De meeste trainers hadden de pakken die ze gisteren hadden gekregen aan. De organisatie van het toernooi hadden we zoveel als mogelijk bij de betrokken trainers en bestuurders neergelegd. Ik moet zeggen dat ik het als sportdocent best lastig vind om de organisatie van een toernooi te moeten loslaten, maar ik vond het achteraf erg lekker. De organisatie verliep perfect, ondanks dat we driekwartier later begonnen. Ik heb genoten van de wedstrijden, het tempo lag hoog en de spelers gingen op een respectvolle manier met elkaar en de scheidsrechters om. Na afloop van het toernooi werden er een aantal speeches gehouden en de trofeeën en beschikbare materialen uitgedeeld. Ook werden de selecties voor de image5Bukomansimbi Eagles bekend gemaakt. Het toernooi was geslaagd en zal op zaterdag geëvalueerd gaan worden met de trainers en bestuurders. De geselecteerde spelers gaan morgen nog een keer trainen met elkaar en spelen zaterdag tegen El Cambio (een andere voetbalschool) en de Wagagai Warriors.

Naast het voetballen zijn vooral de kleine dingen waarmee je de kinderen kan laten lachen voor mij erg waardevol. We proberen zoveel als mogelijk vast te leggen, omdat er zoveel bijzondere momenten zijn. Het verhaal wordt vervolgd.

Marc Hoekstra

twittergoogle_plustwittergoogle_plus

Het Voetbalprogramma krijgt een boost

image419 juni 2017
vanuit Amsterdam naar Kigali om uiteindelijk in Entebbe

Leuk dat jullie ons proberen te volgen. De komende 12 dagen probeer ik regelmatig een stukje te schrijven. Vanochtend vroeg om 6.10 uur stond voor mij de eerste taxi klaar. Ik werd opgehaald door Jochem (trainer van Go Ahead Eagles) om naar Pieter (de vader van Jochem) te gaan. Ik vind mezelf vrij nuchter, maar het weggaan vond ik toch best spannend. Ik ben nog nooit in Afrika geweest en daarnaast nog niet eerder 12 dagen weggeweest van mijn vriendin en twee kinderen.
Pieter Temminck zat al in het taxibusje vanuit Diepenveen. We hadden in eerste instantie afgesproken om met de trein te gaan, maar afgelopen vrijdag hoorden we dat de NS zou gaan staken op maandagochtend 19 juni van 5.00 uur tot en met 9.00. Onze plannen werden noodgedwongen gewijzigd en uiteindelijk zijn we met een volgepakt busje vertrokken naar Schiphol. Ieder van ons had twee grote sporttassen vol met vooral voetbalmaterialen voor het district Bukomansimbi. We waren niet de enige op de snelweg, de verwachtte staking zorgde voor wat extra verkeer. Uiteindelijk waren we rond half 9 op Schiphol. Het inchecken verliep redelijk soepel. In één van de grote sporttassen hadden we nog wat ruimte voor een koffer (handbagage formaat), maar goed deze tas was al weg op de band en we kwamen erachter dat we dus een tas handbagage te veel hadden. Gelukkig was de dame bij de balie vriendelijk en kon de handbagage gewoon nog mee. Even later had ik nog één keer een paniekmomentje, waar was mijn boardingpas nou? Ohja deze had ik laten liggen bij de plek waar ik al mijn spullen in de bak moest doen. Ik kon niet meer terug door de scan, maar een vrouw, in dienst van Schiphol had hem opgehaald.

image1Onze vlucht vertrok om 10.30 uur, na een klein halfuurtje vertraging. De vlucht viel me hartstikke mee. Je wordt aardig in de watten gelegd en het afwisselende landschap onderweg, ik zat bij een raampje, is indrukwekkend. Na een korte tussenstop in Rwanda, vertrokken we voor het laatste stukje naar onze eindbestemming Entebbe. Wisten jullie dat je Rwanda geen plastic tasjes mee mag nemen. Rwanda schijnt heel erg schoon te zijn, tijdens de tussenstop werd het vliegtuig in een halfuurtje volledige schoongemaakt. Mannen lijkend op de Gostbusters liepen met grote stofzuigers op hun rug het vliegtuig in om de boel schoon te maken.

Rond 22.30 uur zijn we geland op het vliegveld van Entebbe. Vanaf het vliegveld was het een klein kwartiertje rijden naar ons Guesthouse. Ondanks het late tijdstip was de ontvangst vriendelijk en na een afsluitend drankje op terras zijn we lekker gaan slapen.
20 juni:

image3Na een korte nacht stond er vandaag deel twee van onze reis op het programma. We hadden om half 9 afgesproken bij Wagagai, een groot Nederlandse bedrijf dat stekken produceert voor de Europese markt (o.a. kerststerren). Om 10 uur stonden wij op veld om onze eerste clinic te geven aan de Wagagai Warriors, het jeugdteam van Wagagai. We hebben ons vrij snel aangepast aan de Afrikaanse leefstijl, want we waren er rond kwart voor 10. Het pinnen van geld verliep iets moeizamer dan verwacht, achteraf kwamen we erachter dat niet iedereen zijn mogelijkheden tot geld opnemen in Oeganda had aangezet. Bij aankomst zagen we een grote groep kinderen, die al fanatiek bezig waren. De warming-up hadden ze al achter de rug. We spraken af dat Jochem de groep onder 14 ging trainen en ik de groep onder de 12. Een kleine 50 kinderen werden dus verdeeld over twee groepen. Het trainen was super, de drive, het enthousiasme, de beleving, maar ook de balcontrole van de meeste spelertjes waren super. Na een afsluitend praatje stond de laatste rit, ruim 4 uur rijden naar onze voorlopige eindbestemming Bukomsimbi op het programma. Onderweg heb ik mijn ogen uitgekeken, van overstekende koeien, tot boda boda’s met een spanwijdte van een hummer. Ook verbaas ik mij over de kleine kinderen van misschien een jaar of 4 die in groepjes langs de weg lopen op weg naar huis, levensgevaarlijk. Aan het einde van de middag kwamen we aan in Hotel Hollandia. image2Ook hier was de ontvangst weer prima en de belangrijke voetbalmannen met wie we een afspraak hadden stonden al op ons te wachten. De voetbalmannen waren afgevaardigden uit de verschillende subcounties van Bukomansimbi. Met elkaar hebben we een goed overleg gehad. De komende dagen staan in het teken van het geven van trainingen, het “Train de Trainers” programma en het opzetten van een organisatiestructuur. Het laatste is van essentieel belang aangezien wij graag het project willen volgen vanuit Nederland en weten wie welke rol kan en wil vervullen. Alle 7 afgevaardigden waren positief en onze gedachte is om het voelbalproject in kleine stapjes uit te gaan breiden. Morgen hebben we opnieuw een meeting, maar nu ook met de trainers van de 5 verschillende subcounties. Wij hebben bepaalde gedachtes over de inhoud en opbouw van de training, maar onze vraag zal ook zijn wat zijn de verwachtingen of wensen van de trainers. Ook staan er morgen twee trainingen op het programma, één in de ochtend en één in de middag. Vanavond en vannacht lekker uitrusten en morgen weer vol aan de bak. Ik kijk uit naar morgen en dat geldt ook voor de anderen. Tot de volgende keer.

Marc Hoekstra

twittergoogle_plustwittergoogle_plus

Eindelijk weer even wifi

Zoals jullie kunnen zien hebben we weer een paar nieuwe BLOEGS kunnen plaatsen. Helaas heb ik niet genoeg tijd om ook alle foto’s erbij te zetten. Morgenmiddag hebben we weer toegang tot wifi – ik zal ervoor zorgen dat dan alle BLOEGs ook voorzien worden van de mooiste foto’s.

twittergoogle_plustwittergoogle_plus

BLOEG dag 15 – BLUG day 15

Sjoerd en Naomi doen verslag van de dag

Vrijdag 21 oktober 2016

dsc02059-800x533Vandaag hebben we onze wekker gezet om 5:30 vandaag was de 1ste dag van de safari. ’s Ochtends hebben we lekker ontbeten en daarna zijn we kaartjes gaan kopen voor het wildpark Queen Elisabeth. Voordat we bij het wildpark aankwamen hadden we de 1ste olifant al gezien en zaten de bavianen al op de weg. We zijn het wildpark ingegaan met onze goeide buschauffeur John en gids Barbera. We zagen heel veel dieren; waterbuffels, waterbokken, antilopes (hier noemen ze die kobs).
dsc02080-800x533Rond 1 uur zijn we gaan lunchen bij de bush lodge. Om half 2 verrokken we weer terug naarhet wildpark, maar dit keer voor een boottocht. Voordat we de entreekaartjes konden kopen hebben we nog een rondje gedaan door het wildpark. Deze route had onze ervaren Freek Vonk aka ‘Pieter Temminck’ ook nog nooit meegemaakt. Toen we maar liefst anderhalf uur al aan het rijden waren over de hobbelige weggetjes door de oude kratergaten werden we opgehouden door een grasbrand die zich snel groter maakte. Omdat het pad zo smal was moesten we achteruit terug. Na 100 meter achteruit te zijn gereden heeft onze geweldige buschauffeur de bus van 6 meter weten te keren op een breedte van 2,5 meter. Toen zijn we snel teruggereden. Onderweg naar een ander deel van het park kwamen we een hele grote kudde olifanten tegen die steeds dichterbij kwamen en vervolgens achter de bus langs de weg over staken. dsc02151-800x495Toen we hier klaar waren reden we terug naar de bush lodge. Daar hebben we heerlijk genoten van een diner en hebben we de geweldige dag afgesloten met een kampvuur.

twittergoogle_plustwittergoogle_plus

BLOEG dag 14 – BLUG day 14

Sanne en Jordi doen verslag van de dag

Donderdag 20 oktober 2016

dsc01972-800x533Half 6 opgestaan om op weg te gaan naar het wildpark. Gelukkig hadden we de dag daarvoor al alle tassen ingepakt en de kamers opgeruimd. Met alle slaperige hoofdjes stapten we de bus in. Toen we er een reis van 4 uur op hadden zitten kwamen we aan bij een bar waar we iets gingen drinken. Daar werden we gefouilleerd (wat best een beetje vreemd was). Toen gingen we naar het Ugandese Eco Schools hoofdkantoor en hebben we daar een groepsfoto gemaakt. To kren gingen we naar 2 ecoschools en kregen we een rondleiding. Bij de scholen waren de kinderen hun eigen school aan het presenteren en dat deden ze zo makkelijk en leuk! dsc02011-533x800Bij 1 eco school gingen we naar de bananentuin en niemand vond er wat aan, want iedereen was moe en wilde naar het wildpark. Toen we aankwamen bij het wildpark zagen we meteen een olifant en bavianen. Toen we bij de bushlodge aankwamen kregen we een ananas drankje en een vochtig handdoekje om ons op te frissen. Daarna gingen we naar de huisjes en werden de kamers ingedeeld, daarna gingen we eten. We kregen een 4 gangen menu en dat bestond uit:
1 – avocado salade
2 – paddenstoelen roomsoep
3 – aardappelpuree met kip
4 – flensjes met aarbeiensaus
Na het eten ging iedereen meteen slapen want iedereen was moe van de lange dag reizen.

Sanne and Jordi are reporter for the day

Thursday 20th October 2016

dsc02041-800x533-2Half past 5 we are going to the wildpark. The day before we packed our bags allright and made the rooms clean. With sleeping heads we stept into the bus. When we have travelled for 4 hours we came to a bar, there we drink something. There were guards who searched us (it was a little weird).
We go to the ecoschools head office there we make a picture.

Sanne’s experience so far
My visit to Uganda is amazing. Amazing people, amazing surroundings. A nice group and nice teachers. Everything that I see is special and very beautiful and the safari was very nice, because there were amazing animals. It was so wonderful that I had this chance and I will never forget it.

twittergoogle_plustwittergoogle_plus

BLOEG dag 13 – BLUG day 13

Elke en Menno doen verslag van de dag

Woensdag 19 oktober 2016

dsc01812-800x533Dat was alweer het laatste dagje in Bukomansimbi we gingen in de ochtend eerst ontbijten zoals gewoonlijk een roerei met brood. Daarna zijn we naar Hoys College gega
an. We hebben het toen met de buddies gehad over duurzaamheid, de kinderen van Hoys wisten er heel veel van. We hebben toen samen een mindmap gemaakt over duurzaamheid met de leraren. Voor de lunch gingen we weer terug naar de school. Deze keer naar de basisschool Kidsgear om te kijken hoe de nieuwe duurzame ovens werkten. De ovens zijn dankzij de donatie van Stichting Tamara gekocht. dsc01824-533x800Sjoerd en Elke mochten het eerste vuurtje aansteken en dat was een heel bijzonder moment. Daarna om 1 uur hebben we de lunch gehad, we hadden een erg leuke lunch want we kregen pannekoekjes. Iedereen vond de pannekoekjes erg lekker. Na de lunch hadden we om 2 uur even een wifi moment waar iedereen erg blij mee was want we vinden het erg fijn om even contact te hebben. Tot 4 uur hadden internet en daarna werd de code er weer af gegooid maar in die tijd moesten we ook nog onze tas inpakken want die moest alvast weer op de bus. Daarna kwamen de buddies bij onze huisjes en ging Marije een foto van ons en de buddies maken. We hebben toen veel gekletst en gelachen en vooral echt veel foto’s gemaakt. De buddies wisten nog niks van wat we in de avond gingen doen dat was een verassing voor hun. Toen zijn we naar boven gegaan bij Hotel Hollandia en hebben we samen een boompje geplant ook voor de duurzaamheid natuurlijk. dsc01951-800x533Daarna kwamen ze erachter dat we een BBQ zouden hebben en hebben we nog limbodansen gedaan wat erg gezellig was. Het eten duurde die avond wel een beetje lang. We kregen een stukje vlees en casave die een beetje droog was. Nadat we het eten ophadden nog even gedanst en moesten ze weer naar huis en gingen wij ook omdat we vroeg uit bed moesten. Daarna lekker geslapen, mooi laatste dagje gehad en een mooie tijd in Bukomansimbi.

twittergoogle_plustwittergoogle_plus

BLOEG dag 12 – BLUG day 12

Keyara en Ruud doen verslag van de dag

Dinsdag 18 oktober 2016

dsc01716-800x533Om 7 uur ging de wekker en om half 8 moesten we boven zijn om te ontbijten. Vandaag stond de GreenTeam Day op het programma. Daarom gingen we om 9:00 naar beneden naar de High-School. Daar zijn we met z’n allen bij elkaar gekomen en hebben we uitleg gekregen over: compostering, bomen aanplant, druppelirrigatie, bijen en duurzaamheid. Er waren in totaal 10 scholen uit de omgeving naar Bukomansimbi gekomen. Van elke school waren er 5 leerlingen. Toen we klaar waren met de uitleg hebben we met zijn allen geluncht. Dit was gemalen mais (posho) met bonen. We moesten met onze handen eten dus dat was gek. Niemand vond het heel lekker maar het was leuk om te zien hoe ze leven en wat ze eten. Daarna zijn we met z’n allen naar boven gelopen om gereedschap uit te delen. Alle scholen kregen gereedschappen voor in de tuin zoals, gieters, harken, hakken en snoeischaren.dsc01740-800x533Toen hebben we weer een dans gezien van het Kidsgear kinderkoor. Daarna hebben we afscheid genomen en hadden we even tijd voor onszelf.

Keyara and Ruud are reporter for the day

Tuesday 18th October 2016

At 7 o’clock goes the alarm clock and at 7:30 we go to upstairs for breakfast. Today the Green Team Day is on the program. We went to Hoys College at 9:00. There we came together with students from 10 different schools in Bukomansimbi district. We got description, then we made 5 groups with Ugandese and Dutch people mixed. Together we walked around and we get information about: compost, planting trees, drip irrigation, bees and sustainability. dsc01745-800x533When we finished we had lunch. It was ground maize (posho) with beans, we had to eat with our hands so that was weird. Nobody really liked it, but it was good to see how the lived. After that we walked upstairs and we gave away tools for the garden like: watering cans, hoes, and garden shears.  When we finished that we saw a dance from the Kidsgear children’s choir. We say goodbye and we have time for ourself.

twittergoogle_plustwittergoogle_plus

BLOEG dag 11 – BLUG day 11

Sarah and Justin are reporter for the day

Monday 17th October 2016

In the morning we had breakfast. After breakfast we went with the whole group to Hoys College to work on the preperations for Deventer Wereldstad. Our first excercise was to make a wordweb about what were your expectations about Uganda ans about your experiences in Uganda and about the work you did with your own group. After that we must present it to the whole group and than we accept some reactions we can work on. Then we had lunch and we eat wraps. After lunch a couple of children went back tot the classroom and they had fiven a workshop about entrepreneurship. At the workshop the Ugandese pupils must fill in a small workbook about entrepreneurship. Some pupils had their own business selling chickens or chapattis . After the workshop we made a group picture and than we had dinner. In the evening till the campfire we talked about the program of the next day. Because we were very tired the whole group sleeps at 9:30 p.m.

Our experiences so far

Justin
I like it here very much and I like the program also. We have met our buddies and that was very nice. I had a really nice weekend in Masaka. In the evening it is very nice at the campfire and I hope the rest of the ‘camp’ will be nice and I think the safari will be cool.

Sarah
I really like the trip so far. Uganda is very beautiful and the people are very kind. We’ve got a very tight schedule so your are never bored. The things here are very different than when they are in The Netherlands. That can be very beautiful but also very disturbing. I didn’t want to miss this trip. Also I look forward to Queen Elisabeth National Park.

twittergoogle_plustwittergoogle_plus